bicinctus

Latin

Etymology

bi- (two) + cinctum (belt”, “girdle) + -us (suffix forming adjectives)

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /biˈkiːnk.tus/, [bɪˈkiːŋkt̪ʊs̠]
  • (Ecclesiastical) IPA(key): /biˈt͡ʃink.tus/, [biˈt͡ʃiŋkt̪us]

Adjective

bicīnctus (feminine bicīncta, neuter bicīnctum); first/second-declension adjective

  1. (New Latin) double-belted, double-girdled

Declension

First/second-declension adjective.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative bicīnctus bicīncta bicīnctum bicīnctī bicīnctae bicīncta
Genitive bicīnctī bicīnctae bicīnctī bicīnctōrum bicīnctārum bicīnctōrum
Dative bicīnctō bicīnctō bicīnctīs
Accusative bicīnctum bicīnctam bicīnctum bicīnctōs bicīnctās bicīncta
Ablative bicīnctō bicīnctā bicīnctō bicīnctīs
Vocative bicīncte bicīncta bicīnctum bicīnctī bicīnctae bicīncta
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.