binominalny

Polish

Etymology

From bi- +‎ nominalny. First attested in 1861.[1][2]

Pronunciation

IPA^(key): /bi.nɔ.miˈnal.nɨ/
Audio (file)
Rhymes: -alnɨ
Syllabification: bi‧no‧mi‧nal‧ny

Adjective

binominalny (not comparable)

(taxonomy) binominal, binomial (consisting of two names)

Declension

Declension of binominalny

case	singular				plural
case	masculine personal/animate	masculine inanimate	neuter	feminine	virile	nonvirile
nominative, vocative	binominalny		binominalne	binominalna	binominalni	binominalne
genitive	binominalnego			binominalnej	binominalnych
dative	binominalnemu			binominalnej	binominalnym
accusative	binominalnego	binominalny	binominalne	binominalną	binominalnych	binominalne
instrumental	binominalnym			binominalną	binominalnymi
locative	binominalnym			binominalnej	binominalnych

Derived terms

noun

nomenklatura binominalna

References

Wawrzyniec Żmurko (1861) Matematyka. T. 1‎, page 122
binominalny in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

Further reading

binominalny in Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN
binominalny in Polish dictionaries at PWN

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.