otsail

Basque

Etymology

From otso (“wolf”) +‎ -il (“month”).

Pronunciation
  • IPA(key): /ot͡s̺ai̯l/, [o̞.t͡s̺ai̯l]

Noun

otsail inan

  1. February

Declension
Declension of otsail (inanimate, ending in consonant)
indefinite singular plural
absolutive otsail otsaila otsailak
ergative otsailek otsailak otsailek
dative otsaili otsailari otsailei
genitive otsailen otsailaren otsailen
comitative otsailekin otsailarekin otsailekin
causative otsailengatik otsailarengatik otsailengatik
benefactive otsailentzat otsailarentzat otsailentzat
instrumental otsailez otsailaz otsailez
inessive otsailetan otsailean otsailetan
locative otsailetako otsaileko otsailetako
allative otsailetara otsailera otsailetara
terminative otsailetaraino otsaileraino otsailetaraino
directive otsailetarantz otsailerantz otsailetarantz
destinative otsailetarako otsailerako otsailetarako
ablative otsailetatik otsailetik otsailetatik
partitive otsailik — —
prolative otsailtzat — —

Synonyms

See also
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.