pronom

See also: Pronom

Catalan

Etymology

From Latin pronomen.

Pronunciation

Noun

pronom m (plural pronoms)

  1. (grammar) pronoun

Derived terms

  • pronom afix
  • pronom demonstratiu
  • pronom feble
  • pronom fort
  • pronom indefinit
  • pronom interrogatiu
  • pronom personal
  • pronom possessiu
  • pronom reflexiu
  • pronom relatiu

Further reading

French

Etymology

Learned borrowing from Latin prōnōmen. By surface analysis, pro- +‎ nom.

Pronunciation

  • IPA(key): /pʁɔ.nɔ̃/
  • (file)
  • Homophone: pronoms

Noun

pronom m (plural pronoms)

  1. (grammar) pronoun

Derived terms

Further reading

Maltese

Etymology

Borrowed from Italian pronome.

Pronunciation

  • IPA(key): /prɔˈnɔːm/

Noun

pronom m (plural pronomi)

  1. (grammar) pronoun

Middle French

Noun

pronom m (plural pronoms)

  1. (grammar) pronoun

Norman

Etymology

From Latin pronomen, which is a calque of Ancient Greek ἀντωνυμία (antōnumía).

Noun

pronom m (plural pronoms)

  1. (Jersey, grammar) pronoun

Derived terms

  • pronom d'objet (“object pronoun”)
  • pronom d'renforch'chie (“emphatic pronoun”)
  • pronom d'sujet (“subject pronoun”)
  • pronom d'tchestchionn'nie (“interrogative pronoun”)
  • pronom împèrsonnel (“impersonal pronoun”)
  • pronom îndéfinni (“indefinite pronoun”)
  • pronom r'fliéchi (“reflexive pronoun”)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.