romanicus

Latin

Etymology

rōmānus + -icus

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /roːˈmaː.ni.kus/, [roːˈmäːnɪkʊs̠]
  • (Ecclesiastical) IPA(key): /roˈma.ni.kus/, [roˈmäːnikus]

Adjective

rōmānicus (feminine rōmānica, neuter rōmānicum, adverb rōmānicē); first/second-declension adjective

  1. Roman; made in Rome.
  2. (Medieval or New Latin) Romance

Declension

First/second-declension adjective.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative rōmānicus rōmānica rōmānicum rōmānicī rōmānicae rōmānica
Genitive rōmānicī rōmānicae rōmānicī rōmānicōrum rōmānicārum rōmānicōrum
Dative rōmānicō rōmānicō rōmānicīs
Accusative rōmānicum rōmānicam rōmānicum rōmānicōs rōmānicās rōmānica
Ablative rōmānicō rōmānicā rōmānicō rōmānicīs
Vocative rōmānice rōmānica rōmānicum rōmānicī rōmānicae rōmānica

Derived terms

Descendants

  • Catalan: romànic
  • English: Romanic
  • Italian: romanico
  • Portuguese: românico
  • Romanian: romanic
  • Spanish: románico
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.