strijd

• IPA^(key): /strɛi̯t/

• audio

  (file)

• Hyphenation: strijd
• Rhymes: -ɛi̯t

From Middle Dutch strijt, from Old Dutch *strīt, from Proto-Germanic *strīdaz. Cognate to Old Saxon strīd, Old High German strīt, German Streit, Old Frisian strīd, Old Norse stríð.

strijd m (plural strijden, diminutive strijdje n)

1. conflict, strife

   Synonyms: conflict, kamp

2. battle, active fighting, warfare

   Synonyms: gevecht, kamp, krijg

   Zo kondigde de ETA aan de gewapende strijd te staken als de Spaanse regering de soevereiniteit en het zelfbeschikkingsrecht van de Basken zou erkennen — So the ETA announced that it would suspend its armed conflict if the Spanish government would recognize the sovereignty and the right to self-determination of the Basques.

• Afrikaans: stryd
• Negerhollands: stri
• → Aukan: sitee
• → Sranan Tongo: strei
  • → Caribbean Javanese: strèi

See the etymology of the corresponding lemma form.

strijd

1. inflection of strijden:
   1. first-person singular present indicative
   2. imperative