transversus

Latin

Alternative forms

Etymology

Perfect passive participle of trānsvertō (to turn or direct across or athwart).

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /transˈu̯er.sus/, [t̪rä̃ːs̠ˈu̯ɛrs̠ʊs̠]
  • (Ecclesiastical) IPA(key): /transˈver.sus/, [t̪ränzˈvɛrsus]

Participle

trānsversus (feminine trānsversa, neuter trānsversum, adverb trānsversē or trānsversim); first/second-declension participle

  1. perfect passive participle of trānsvertō
  2. (literally) going or lying across, athwart, crosswise; from side to side; cross-, transverse, traverse
    • See also: Template:Ԛ
Titus Livius, Ab Urbe Condita I, 14:
Romani transversam invadunt hostium aciem
The Romans assailed the enemy’s flank
    • See also: Template:Ԛ
Julius Caesar, Commentarii de Bello Gallico II, 8:
ab utroque latere eius collis transversam fossam obduxit circiter passuum CCCC
on either side of that hill he drew a cross trench of about four hundred paces
  1. (figuratively) crossed, thwarted
    • See also: Template:Ԛ
46 BCE, Cicero, Brutus 97.331:
 [], cuius in adulescentiam per medias laudes quasi quadrigis vehentem transversa incurrit misera fortuna rei publicae.
  1. (coupled with ex or de) suddenly, unexpectedly, transversely, crosswise

Inflection

First/second-declension adjective.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
Nominative trānsversus trānsversa trānsversum trānsversī trānsversae trānsversa
Genitive trānsversī trānsversae trānsversī trānsversōrum trānsversārum trānsversōrum
Dative trānsversō trānsversō trānsversīs
Accusative trānsversum trānsversam trānsversum trānsversōs trānsversās trānsversa
Ablative trānsversō trānsversā trānsversō trānsversīs
Vocative trānsverse trānsversa trānsversum trānsversī trānsversae trānsversa

Derived terms

Descendants

References

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.