keyra
Icelandic
Etymology
From Old Norse keyra, from Proto-Germanic *kaurijaną, whence also Danish køre (“to drive, travel”). No known direct correspondence in West or East Germanic, but perhaps cognate with English chare, German kehren, or with Serbo-Croatian журити (се)/žúriti (se) (“to hurry”).
Pronunciation
- IPA(key): /ˈcʰeiːra/
- Rhymes: -eiːra
Conjugation
keyra — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að keyra | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
keyrt | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
keyrandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég keyri | við keyrum | present (nútíð) |
ég keyri | við keyrum |
| þú keyrir | þið keyrið | þú keyrir | þið keyrið | ||
| hann, hún, það keyrir | þeir, þær, þau keyra | hann, hún, það keyri | þeir, þær, þau keyri | ||
| past (þátíð) |
ég keyrði | við keyrðum | past (þátíð) |
ég keyrði | við keyrðum |
| þú keyrðir | þið keyrðuð | þú keyrðir | þið keyrðuð | ||
| hann, hún, það keyrði | þeir, þær, þau keyrðu | hann, hún, það keyrði | þeir, þær, þau keyrðu | ||
| imperative (boðháttur) |
keyr (þú) | keyrið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| keyrðu | keyriði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
keyrast — mediopassive voice (miðmynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að keyrast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
keyrst | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
keyrandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég keyrist | við keyrumst | present (nútíð) |
ég keyrist | við keyrumst |
| þú keyrist | þið keyrist | þú keyrist | þið keyrist | ||
| hann, hún, það keyrist | þeir, þær, þau keyrast | hann, hún, það keyrist | þeir, þær, þau keyrist | ||
| past (þátíð) |
ég keyrðist | við keyrðumst | past (þátíð) |
ég keyrðist | við keyrðumst |
| þú keyrðist | þið keyrðust | þú keyrðist | þið keyrðust | ||
| hann, hún, það keyrðist | þeir, þær, þau keyrðust | hann, hún, það keyrðist | þeir, þær, þau keyrðust | ||
| imperative (boðháttur) |
keyrst (þú) | keyrist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| keyrstu | keyristi * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
keyrður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
keyrður | keyrð | keyrt | keyrðir | keyrðar | keyrð | |
| accusative (þolfall) |
keyrðan | keyrða | keyrt | keyrða | keyrðar | keyrð | |
| dative (þágufall) |
keyrðum | keyrðri | keyrðu | keyrðum | keyrðum | keyrðum | |
| genitive (eignarfall) |
keyrðs | keyrðrar | keyrðs | keyrðra | keyrðra | keyrðra | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
keyrði | keyrða | keyrða | keyrðu | keyrðu | keyrðu | |
| accusative (þolfall) |
keyrða | keyrðu | keyrða | keyrðu | keyrðu | keyrðu | |
| dative (þágufall) |
keyrða | keyrðu | keyrða | keyrðu | keyrðu | keyrðu | |
| genitive (eignarfall) |
keyrða | keyrðu | keyrða | keyrðu | keyrðu | keyrðu | |
Old Norse
Etymology
From Proto-Germanic *kaurijaną (“to turn, sweep”).
Conjugation
Conjugation of keyra — active (weak class 1)
| infinitive | keyra | |
|---|---|---|
| present participle | keyrandi | |
| past participle | keyrðr | |
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | keyri | keyrða |
| 2nd-person singular | keyrir | keyrðir |
| 3rd-person singular | keyrir | keyrði |
| 1st-person plural | keyrum | keyrðum |
| 2nd-person plural | keyrið | keyrðuð |
| 3rd-person plural | keyra | keyrðu |
| subjunctive | present | past |
| 1st-person singular | keyra | keyrða |
| 2nd-person singular | keyrir | keyrðir |
| 3rd-person singular | keyri | keyrði |
| 1st-person plural | keyrim | keyrðim |
| 2nd-person plural | keyrið | keyrðið |
| 3rd-person plural | keyri | keyrði |
| imperative | present | |
| 2nd-person singular | keyr, keyri | |
| 1st-person plural | keyrum | |
| 2nd-person plural | keyrið | |
Conjugation of keyra — mediopassive (weak class 1)
| infinitive | keyrask | |
|---|---|---|
| present participle | keyrandisk | |
| past participle | keyrzk | |
| indicative | present | past |
| 1st-person singular | keyrumk | keyrðumk |
| 2nd-person singular | keyrisk | keyrðisk |
| 3rd-person singular | keyrisk | keyrðisk |
| 1st-person plural | keyrumsk | keyrðumsk |
| 2nd-person plural | keyrizk | keyrðuzk |
| 3rd-person plural | keyrask | keyrðusk |
| subjunctive | present | past |
| 1st-person singular | keyrumk | keyrðumk |
| 2nd-person singular | keyrisk | keyrðisk |
| 3rd-person singular | keyrisk | keyrðisk |
| 1st-person plural | keyrimsk | keyrðimsk |
| 2nd-person plural | keyrizk | keyrðizk |
| 3rd-person plural | keyrisk | keyrðisk |
| imperative | present | |
| 2nd-person singular | keyrsk, keyrisk | |
| 1st-person plural | keyrumsk | |
| 2nd-person plural | keyrizk | |
Descendants
References
- “keyra”, in Geir T. Zoëga (1910) A Concise Dictionary of Old Icelandic, Oxford: Clarendon Press
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.